4 november 2019  Jaarcijfers 2018/2019: NAC leert het nooit

We hebben er een week of drie te lang op moeten wachten, maar daar zijn ze dan toch eindelijk. De financiële verantwoording over het voorbije seizoen, opgeschreven in de jaarrekening 2018/19.

Waar de meeste NAC-volgers de hosannaberichten van NAC.nl zullen overnemen waarin de loftrompet wordt afgestoken dat er in het degradatiejaar winst is gemaakt, is een ietwat nadere beschouwing op de cijfers achter de cijfers gepast. Want alhoewel men ons wil doen geloven dat de polonaise ingestart kan worden is de realiteit veel zuurder: het gaat helemaal niet goed met de begrotingsdiscipline!

Zoals NAC terecht stelt: er is winst gemaakt. Een ton of vier om precies te zijn. De omzet steeg naar ruim 16 miljoen, een plus die gemaakt werd door hogere wedstrijdbaten, meer sponsorgelden en vooral transferopbrengsten. 1,4 miljoen om precies te zijn. Kanttekening is dat een groot deel van die genomen opbrengsten in de balans weer voorzien worden, het betreft de mysterieuze transfer van Rai Vloet naar Chiasso, de zaak die bij de FIFA ligt en waarvan Chiasso elke betrokkenheid momenteel ontkent. Fluiten naar oew centen dus.

Laten we, om de cijfers eens in het juiste perspectief te plaatsen, deze eens projecteren naast de cijfers van onze tilburgse vrienden. Waar NAC roemloos degradeerde behaalde de kruiken de bekerfinale en eindigden 10e in de rangschikking. Desalniettemin zou de kostenstructuur grotendeels vergelijkbaar moeten zijn aan die van de Parel van het Zuiden. We hebben een iets beter gevuld stadion, drinken hectoliters meer bier, maar verder zou de financiële huishouding vergelijkbaar moeten zijn.

De conclusie is even zorgelijk als schandalig. NAC draait 1.8 miljoen meer omzet dan de kruikjes, maar geeft 3 miljoen meer uit. 3 miljoen, ofwel ruim 20% van de begroting. Dat zit ‘m voor een kleine 7 ton in huisvesting, voor ruim 5 ton in algemene kosten en maar liefst 1.5 miljoen in personeelskosten. U leest het goed: de directe degradant met de meest waardeloze selectie en het hoogst aantal trainers ooit geeft 8,5 miljoen euro uit aan personeelskosten. Slechts één keer gaf NAC meer uit, het roemruchte seizoen 2010-2011, voorafgaand aan het laatste bijna faillissement (u herinnert zich vast Red NAC nog). In dat seizoen besteedde NAC 9,5 miljoen aan salarissen en afkoopsommen.

Het is niet moeilijk om de vinger op de zere plek te leggen. NAC gaf afgelopen seizoen elke meevaller direct weer uit. Meevallers bij het vertrek van spelers? Gelijk uitgeven dat geld. Aan types als Kali, warming-up-trainers en de zoveelste teambuildingpsycholoog. In het geval Vloet werd het geld alweer besteed zelfs voordat het binnen kwam. Als een bijstandsgezin dat 200 euro teveel overgemaakt krijgt: het moet gelijk op aan onzinnige dingen.

NAC zal vast reageren dat het haar maatregelen heeft getroffen toen dit consumptiegedrag uitkwam. De einzelgänger op technische zaken ( hallo Hans ) werd buitengewerkt, de directeur vervangen en uiteindelijk ook de gehele RvC. Maar dat is de put dempen als het kalf reeds verdronken is. Het gaat om preventie, het gaat om governance. Dat heeft NAC nog steeds niet op orde, al doen ze er alles aan ons van het tegendeel te overtuigen.

Het orkest speelt verder terwijl de ijsberg in de verte steeds groter wordt. Een negatief operationeel resultaat, geen begrotingsdiscipline en een apatische ooit zo kritische achterban. En nu nog in de eerste divisie ook waar een club als NAC volgens de ‘kenners’ nooit winst kan maken.

We are doomed!


Bron : De Rat

 
<< Back <<
      © www.derat.nl
>> Reageer >>